آمار
| تعداد نشریات | 20 |
| تعداد شمارهها | 439 |
| تعداد مقالات | 3,409 |
| تعداد مشاهده مقاله | 3,661,367 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 2,395,251 |
خوانش پدیدارشناسانۀ غزلی از حافظ بر پایۀ مفهوم در زمانی هایدگر | ||
| پژوهشنامه متون ادبی دورۀ عراقی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 27 بهمن 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22126/ltip.2026.13167.1392 | ||
| نویسنده | ||
| سیده شبنم لاجوردی زاده* | ||
| استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی- دانشگاه آزاد- واحد شهرقدس- ایران | ||
| چکیده | ||
| مارتین هایدگر، فیلسوف پدیدارشناس آلمانی، در اثر بنیادین خود «هستی و زمان» مفهوم «بودن» را در پرتو تجربۀ زیستۀ انسان، به تعبیر او دازاین، بازمیفهمد؛ او زمان را نه امری بیرونی یا کمّی، بلکه شیوۀ بودنِ انسان میداند که در آن، هستی از طریق «درزمان بودن» آشکار میشود. این پژوهش با رویکردی پدیدارشناسانه و تفسیری و با روش تحلیلی- توصیفی،با تمرکز بر محتوای شاعرانه، در پی تبیین تجربۀ زمان در غزل «سحرم دولت بیدار به بالین آمد» حافظ است. روش کار بر پایۀ خوانش نزدیک متنی و تطبیق مفاهیم بنیادین هایدگری، همچون درزمان بودن، دازاین و لحظه اصالت با ساختار زبانی، نحوی و استعاری غزل سامان یافته است. در این چارچوب، هر نشانه زمانی در متن (از قبیل «سحر»، «باد صبا»، و «آمدن یار») بهمنزله تجلّی یک تجربۀ وجودی در زبان شعری تحلیل میشود تا «بافت زمانی شعر» در نسبت با «زمان پدیدارشناختی» بازنمایی گردد. مسئله اساسی تحقیق آن است که زمان در شعر حافظ چگونه از سطح توالی رویدادها به نحوهای از بودنِ شاعرانه و درونی تبدیل میشود. بر این اساس، غزل در بستری از نشانههای زمانی ساختاری از «بیداری» و «حضور» میآفریند که در آن، خطّ سیر گذشته و آینده در «اکنونِ تعلیقی» فرو میپاشد و تجربهای اصیل از وجود پدید میآید. تحلیل پدیدارشناسانه متن نشان میدهد که «دولتِ بیدار» در جهان حافظ معادل همان لحظه اصالت در اندیشۀ هایدگر است؛ لحظهای که در آن دازاین از روزمرّگیِ زمانمند رها میشود و به گشودگیِ هستی میرسد | ||
| کلیدواژهها | ||
| حافظ، پدیدارشناسی وجودی، در-زمانی، دازاین، هایدگر. &rlm | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 10 |
||