آمار
| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شمارهها | 457 |
| تعداد مقالات | 3,578 |
| تعداد مشاهده مقاله | 4,385,105 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 2,889,805 |
بررسی تأثیر محلول پاشی روی و اوره در مراحل مختلف رشد بر غلظت عناصر دانه و میزان ساکارز و قند کل در مرحله پر شدن دانه در کشت دیم | ||
| بیوتکنولوژی و بیوشیمی غلات | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 15 مرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22126/cbb.2026.13812.1140 | ||
| نویسندگان | ||
| الهام رشنوادی1؛ محمدجواد زارع* 2؛ نصرت اله عباسی1 | ||
| 1گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایان | ||
| 2تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کردستان | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: در مناطق خشک و نیمهخشک جهان کمبود روی قابل جذب در محلول خاک سبب پایین بودن غلظت این عنصر کممصرف اما مهم در دانههای در حال رشد گندم میشود. این در حالی است که مردم کشورهای در حال توسعه به غلات به عنوان منبع اصلی غذای روزانه خود متکی هستند. برهمین اساس کمبود عنصر روی درصد قابل توجهی از مردم جهان را تحت تأثیر قرار میدهد. محلولپاشی با عنصر کم مصرف روی یکی از روشهای معمول جهت افزایش غلظت روی دانه میباشد، اما اطلاعات در خصوص کاربرد توام آن با کود اوره و استفاده در مراحل مختلف نمو گندم بر میزان عناصر غذایی دانه از جمله عنصر روی کم میباشد. براین اساس، هدف این مطالعه بررسی تأثیر محلولپاشی عنصر غذایی روی به صورت جداگانه یا همراه با کود اوره در مراحل مختلف نمو گندم بر افزایش محتوی عناصر غذایی و کل قندهای محلول دانه گندم بود. مواد و روش ها: در مطالعه مزرعهای محلول سه درصد (وزنی/حجمی) سولفات روی هپتاهیدرات (3 کیلوگرم در هکتار)، به تنهایی یا همراه با سه درصد اوره (30 کیلوگرم در هکتار) با حجم محلولپاشی 1000 لیتر در هکتار، به صورت برگپاشی در سال زراعی 1404-1405 تحت کشت دیم انجام شد. آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. محلول پاشی در اوایل رشد طولی ساقه، غلاف رفتن، گردهافشانی و مرحله شیریشدن دانه انجام گرفت. سپس در زمان رسیدگی میزان عملکرد دانه و محتوای عناصر غذایی روی، آهن و منگنز در کاه و دانه گندم اندازهگیری شد. در آزمایش گلدانی نیز میزان کل قندهای محلول و ساکارز در دو مرحله زمانی 14 و 21 روز پس از گلدهی در پاسخ به تیمارهای محلولپاشی با عنصر غذایی کممصرف روی و روی + اوره تحت شرایط دیم بررسی شد. یافتهها: نتایج آزمایش نشان داد که زمان محلولپاشی تاثیری معنیدار بر عملکرد دانه، غلظت عناصر غذایی دانه و کاه داشت. محلولپاشی در مرحله بوتینگ با سولفات روی + اوره موجب بیشترین افزایش عملکرد دانه در مقایسه با تیمار کنترل شد. محلولپاشی در مرحله بوتینگ با 3 کیلوگرم سولفات روی + 30 کیلوگرم اوره در هکتار موجب بیشترین میزان افزایش دانه عملکرد در مقایسه با تیمار کنترل شد. بیشترین غلظت آهن دانه (33 میلیگرم در کیلوگرم) از محلولپاشی روی + اوره در هنگام غلافدهی حاصل شد. محلولپاشی روی + اوره در مرحله گلدهی بیشترین تاثیر را بر غلظت روی دانه (25 میلیگرم در کیلوگرم) داشت و مقدار آن را در مقایسه با تیمار کنترل تا حدود 5/1 برابر افزایش داد. محلولپاشی برگی روی + اوره و صرفنظر از زمان کاربرد آن غلظت منگنز دانه را افزایش داد. کاربرد توام روی + اوره صرفنظر از زمان محلولپاشی آن تاثیری بیشتری بر محتوی منگنز دانه در مقایسه با کاربرد به تنهایی عنصر غذایی روی و تیمار شاهد داشت. محلولپاشی با تیمار روی + اوره در زمان گلدهی غلظت منگنز دانه را در مقایسه با تیمار شاهد 3/2 برابر افزایش داد. در مطالعه تکمیلی تحت شرایط گلدانی، نتایج نشان داد که کاربرد روی + اوره در مرحله گلدهی موجب افزایش غلظت ساکارز و کل قندهای محلول در دانه گردید. نتیجهگیری: استفاده از کود اوره همراه با محلولپاشی سولفات روی تاثیر بیشتری بر افزایش میزان عملکرد دانه و غلظت عناصر غذایی دانه داشت. همچنین زمان محلولپاشی نیز بر محتوای عناصر دانه و عملکرد دانه تاثیری معنیدار بود. نتایج این آزمایش نشان داد که محلولپاشی با عنصر غذایی روی و کود اوره میتواند موجب افزایش محتوی ساکارز و قند کل دانه گندم شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عناصر ریزمغذی؛ ساکارز دانه؛ تغذیه برگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 9 |
||