آمار
| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شماره‌ها | 470 |
| تعداد مقالات | 3,677 |
| تعداد مشاهده مقاله | 4,784,277 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,105,181 |
Raciolinguistic Regimes of Voice and Stigma: Displacement and Contestation in Shirzad Hasan's Goli Rash | ||
| مطالعات زبان‌ها و گویش‌های غرب ایران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 13 مهر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22126/jlw.2026.13977.1896 | ||
| نویسنده | ||
| حسین رحمانی* | ||
| گروه زبان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| این مطالعه داستان‌کوتاه کردی گوڵی‌رەش را از دریچۀ جامعه‌شناسی زبان نژادمحور تحلیل می‌کند که بر اساس آن، نژاد و زبان در گفتمان استعماری به‌طور هم‌طبیعی‌شده در نظر گرفته می‌شوند. راوی، مردی فقیر به دملی در محله ثروتمندان تشبیه شده که ثروتمندان سعی در تخریب خانه‌اش دارند. فقر او نه اقتصادی بلکه نژادی‌شده و حیاط بی‌حاصلش در تضاد با بالکن پرگل «هیرو»، او را بیرون از تمدن قرار می‌دهد. صدای او («کرکره را باز کن» و «به گل‌های بنفش آب بده») پاسخی دریافت نمی‌کند. ندانستن نام گل‌ها نه از کاستی شناختی، بلکه محروم بودن از نظام نامگذاری ثروتمندان است. این مطالعه با به‌کارگیری مؤلفه‌های دیدگاه نژاد-زبان‌شناختی نشان می‌دهد هم‌طبیعی‌سازی استعماری در دوگانگی تمدن/بربریت میان حیاط و بالکن، ادراک تفاوت نژادی در ترس و شرم راوی؛ نظام‌بخشی از طریق انحصار ثروتمندان بر نامگذاری گل‌ها ظاهر می‌شود؛ تقاطع‌ها نشان از طرد راوی به دلیل فقر و دُمل می‌دهند؛ مقاومت در خیال‌پردازی کاشتن گل سیاه برای ترساندن ثروتمندان ظهور می‌کند. راوی از ناهماهنگی نژادـزبان‌شناختی رنج می‌برد، میان شایستگی و دسترسی به دام افتاده و «ماڵتاوا» در پایان، صدای ناشنیده‌ی وی به‌عنوان پایداری مقابل نابودی نمادین است. این نخستین کاربست جامعه‌شناسی زبان نژادمحور در ادبیات کردی است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| جامعه‌شناسی زبان نژادمحور؛ نژاد ـزبان‌شناسی؛ داغ؛ دُمل؛ گلِ سیاه | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||