| تعداد نشریات | 21 |
| تعداد شمارهها | 470 |
| تعداد مقالات | 3,705 |
| تعداد مشاهده مقاله | 5,178,947 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,208,413 |
تحلیل کارکرد بازگشتهای گسترده به گذشته و مکثهای روایی در جهتدهی روایتشنو در رمانهای بینوایان و گوژپشت نتردام براساس نظریه ژرار ژنت | ||
| کرسی های نظریه پردازی و نوآوری در علوم انسانی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 25 مهر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22126/tbih.2026.14002.1051 | ||
| نویسندگان | ||
| سمیه شیخ زاده* ؛ محمد زیار | ||
| گروه فرانسه، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمان روایت یکی از بنیادیترین مؤلفههای ساختار روایی در نظریه روایتشناسی ژرار ژنت به شمار میرود که از رهگذر مفاهیمی چون ترتیب، تداوم و بسامد امکان تحلیل سازوکارهای زمانی متن را فراهم میکند. رمانهای قرن نوزدهم فرانسه، به ویژه آثار ویکتور هوگو، از ظرفیت بالایی در بهرهگیری از گسستهای زمانی، بازگشتهای روایی و مکثهای توصیفی برخوردارند. پژوهش حاضر با تکیه بر نظریه زمان روایت ژنت، به تحلیل کارکرد بازگشتهای گسترده به گذشته و مکثهای تاریخی در دو رمان بینوایان و گوژپشت نتردام میپردازد. مسئله اصلی این پژوهش آن است که این گسستهای زمانی تا چه اندازه فراتر از کارکردی صرفاً ساختاری عمل کرده و در جهتدهی به دریافت روایتشنو در دو اثر هوگو ایفای نقش میکنند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که در گوژپشت نتردام مکثهای تاریخی عمدتاً در خدمت فضاسازی و تقویت گفتمان تاریخی و معماریابی اثر قرار دارند، حال آنکه در بینوایان بازگشتهای گسترده به گذشته و وقفههای طولانی روایت، کارکردی اخلاقی و ایدئولوژیک یافته و به هدایت عاطفی و ارزشی روایتشنو منجر میشوند. بدین ترتیب، زمان روایت در آثار هوگو نه صرفاً عنصری ساختاری، بلکه سازوکاری بلاغی و معناساز تلقی میشود که در شکلدهی به افق انتظارات مخاطب نقشی فعال دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زمان روایت؛ مکث تاریخی؛ ویکتور هوگو؛ روایت شناسی؛ ژرار ژنت | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||